Kirchenführer
Die Kirchenführer zur Wallfahrtskirche liegen zum Erwerb im Foyer aus.
Der Artguide Kunstführer ist auch als App erhältlich.
Smartphone App
Kirchenführer
Die Geschichte der Wallfahrtskirche Maria Hilf und des Franziskanerklosters Freystadt
Ein Ort des Glaubens, des Gebetes und der Hoffnung seit mehr als 380 Jahren
Die Wallfahrtskirche Maria Hilf und das benachbarte Franziskanerkloster gehören zu den bedeutendsten religiösen und kunsthistorischen Stätten der Region. Ihre Geschichte reicht bis in die Zeit des Dreißigjährigen Krieges zurück. Was einst mit dem einfachen Glauben zweier Hirtenjungen begann, entwickelte sich zu einem weit über Freystadt hinaus bekannten Wallfahrtsort.
Die Anfänge der Wallfahrt (1644)
Die Geschichte der Wallfahrt beginnt im Jahr 1644. Nach der Überlieferung errichteten zwei Hirtenjungen auf einer Wiese nördlich von Freystadt einen kleinen Bildstock aus Holz und Lehm. Sie stellten ein Marienbild hinein und brachten einen Spendenkrug an. Mit den ersten Spenden entstand eine kleine Kapelle, die den Namen „Maria Hilf“ erhielt.
Es war die Zeit des Dreißigjährigen Krieges, geprägt von Not, Krankheit und Unsicherheit. Immer mehr Menschen suchten bei der Gottesmutter Trost und Hilfe. Berichte über Gebetserhörungen verbreiteten sich, und die kleine Andachtsstätte wurde zunehmend bekannt.
Im Jahr 1648 entstand eine neue Kapelle. Da die Zahl der Pilger weiter zunahm, wurde später eine größere Kirche aus Stein errichtet, die 1670 geweiht wurde.
Aus dieser Zeit stammt auch das geschnitzte Gnadenbild der Gottesmutter mit dem Jesuskind, das noch heute im Gnadenaltar der Wallfahrtskirche verehrt wird.
Alte Chroniken berichten von außergewöhnlichen Gebetserhörungen und besonderen Ereignissen. So soll im Jahr 1681 während einer Predigt über Maria als „Meeresstern“ ein heller Stern über der Kirche erschienen sein. Diese Erzählungen gehören zur religiösen Überlieferung des Wallfahrtsortes und zeugen vom tiefen Glauben früherer Generationen.
Der Bau der heutigen Wallfahrtskirche (1700–1710)
Mit der wachsenden Zahl der Pilger wurde die bisherige Kirche zu klein. Außerdem zeigten sich erhebliche bauliche Schäden.
Der damalige Grundherr von Freystadt, Ferdinand Lorenz Franz Xaver Graf von Tilly, entschloss sich deshalb, ein neues und prachtvolles Gotteshaus errichten zu lassen.
Mit der Planung beauftragte er den berühmten italienischen Baumeister Giovanni Antonio Viscardi.
Am 28. August 1700 wurde der Grundstein gelegt. Nach zehnjähriger Bauzeit konnte die neue Wallfahrtskirche am 3. September 1710 durch den Eichstätter Weihbischof Johann Adam Nieberlein feierlich geweiht werden.
Es entstand ein beeindruckender barocker Kirchenbau mit einer mächtigen Kuppel und einer außergewöhnlich reichen Innenausstattung.
Besonders sehenswert sind die Fresken der berühmten Künstlerfamilie Asam. Hans Georg Asam und seine Söhne Cosmas Damian und Egid Quirin gestalteten die Kirche mit eindrucksvollen biblischen und marianischen Darstellungen.
Von den ursprünglich etwa 50 Fresken sind heute noch 33 erhalten. Besonders bemerkenswert ist das sogenannte „Engelskonzert“ über der Orgel.
Die prächtigen Stuckarbeiten stammen vom italienischen Künstler Pietro Francesco Appiani. Mit ihren kunstvollen Pflanzenmotiven, Engelsfiguren und dekorativen Elementen verleihen sie dem Innenraum seine besondere Schönheit.
Die Wallfahrtskirche Maria Hilf zählt heute zu den bedeutenden Zeugnissen barocker Kirchenbaukunst in der Region.
Die Franziskaner kommen nach Freystadt (1681)
Am 21. November 1681 kamen die ersten drei Franziskaner aus Dietfurt nach Freystadt. Sie übernahmen die geistliche Betreuung der Pilger, feierten Gottesdienste, predigten und standen den Menschen besonders im Sakrament der Beichte zur Verfügung.
Zunächst wohnten sie in einem kleinen Haus gegenüber der Kirche, dem späteren „Beichthaus“.
Zwischen 1711 und 1715 wurde das heutige Franziskanerkloster nach Plänen des Ordensbruders Philipp Plank errichtet. Der Bau wurde wesentlich durch freiwillige Spenden ermöglicht.
Im Jahr 1715 wurde die Niederlassung zu einem eigenständigen Franziskanerkonvent erhoben. Ein Jahr später verband man das Kloster durch einen überdachten Gang mit der Wallfahrtskirche.
Die Franziskaner widmeten sich vor allem der Wallfahrtsseelsorge und unterstützten zugleich die umliegenden Pfarrgemeinden. Historische Berichte erzählen von großen Wallfahrten, zu denen mehrere Tausend Gläubige nach Freystadt kamen.
Säkularisation und Rückkehr der Franziskaner (1803–1836)
Eine schwere Zeit begann mit der Säkularisation im Jahr 1803. Das Franziskanerkloster wurde staatlich aufgehoben, die Ordensgemeinschaft aufgelöst und das Klostergebäude verkauft.
Sogar die Wallfahrtskirche war vom Abbruch bedroht. Durch den Einsatz von Carl Ernst Freiherr von Griesenbeck konnte sie jedoch erhalten werden.
Mehr als drei Jahrzehnte später setzte sich die Bevölkerung von Freystadt für die Rückkehr der Franziskaner ein.
1835 erteilte König Ludwig I. von Bayern die entsprechende Genehmigung. Am 3. März 1836 zogen wieder Franziskaner in das Kloster ein.
Damit begann ein neuer Abschnitt in der Geschichte des Wallfahrtsortes. Das religiöse Leben wurde wiederbelebt, und die Franziskaner übernahmen erneut die Betreuung der Pilger sowie weitere seelsorgliche Aufgaben.
Die Wallfahrtskirche im 20. Jahrhundert
Auch im 20. Jahrhundert blieb Maria Hilf ein bedeutender Ort des Gebetes und der Marienverehrung.
Seit 1968 übernahmen die Franziskaner zusätzlich die Seelsorge in der Stadtpfarrei Freystadt.
In den Jahren 1980 bis 1984 wurde die Wallfahrtskirche wegen erheblicher Schäden an der Kuppelkonstruktion umfassend saniert und im Innenraum restauriert. Dadurch konnte dieses wertvolle Gotteshaus für kommende Generationen bewahrt werden.
Ein neues Kapitel – Polnische Franziskaner seit 1999
Bis 1999 wurde das Kloster von Franziskanern der Bayerischen Franziskanerprovinz betreut.
Im September 1999 übernahmen Franziskaner aus der polnischen Provinz von der Aufnahme der seligen Jungfrau Maria mit Sitz in Kattowitz (Katowice) das Kloster und die seelsorglichen Aufgaben.
Seitdem gehört der Freystädter Konvent zur Deutschen Region dieser Franziskanerprovinz.
Damit wurde die jahrhundertealte franziskanische Tradition fortgeführt und zugleich ein neues Kapitel der deutsch-polnischen Zusammenarbeit innerhalb des Ordens eröffnet.
Wallfahrtskirche und Franziskanerkloster heute
Auch heute ist die Wallfahrtskirche Maria Hilf ein lebendiger Ort des Glaubens, des Gebetes und der Begegnung.
Menschen aus Freystadt, aus den umliegenden Gemeinden und weit darüber hinaus kommen hierher, um Gottesdienste mitzufeiern, die Gottesmutter um ihre Fürsprache zu bitten oder in der Stille neue Kraft zu schöpfen.
Das Franziskanerkloster bildet zugleich einen wichtigen geistlichen Mittelpunkt des Pastoralraums Freystadt. Die Franziskaner verbinden hier das gemeinschaftliche Ordensleben mit der Seelsorge in den Pfarrgemeinden.
Dabei prägen die Grundwerte des heiligen Franziskus – Einfachheit, Geschwisterlichkeit, Frieden und die Nähe zu den Menschen – bis heute das Leben und Wirken der Brüder.
Ein Ort der Hoffnung seit über 380 Jahren
Was im Jahr 1644 mit dem einfachen Glauben zweier Hirtenjungen begann, hat die Jahrhunderte überdauert.
Trotz Kriegen, politischer Veränderungen und schwieriger Zeiten ist die Wallfahrtskirche Maria Hilf ein Ort geblieben, an dem Menschen Trost, Orientierung und Hoffnung finden.
Die Wallfahrtskirche Maria Hilf und das Franziskanerkloster Freystadt laden alle Menschen herzlich ein, diesen besonderen Ort kennenzulernen, zur Ruhe zu kommen und im Vertrauen auf Gottes Nähe neue Kraft zu schöpfen.
Maria, Hilfe der Christen – bitte für uns!
The History of the Pilgrimage Church of Mary Help of Christians and the Franciscan Monastery in Freystadt
A place of faith, prayer and hope for more than 380 years
The Pilgrimage Church of Mary Help of Christians and the neighbouring Franciscan Monastery are among the most important religious and historical landmarks in the region. Their history dates back to the Thirty Years’ War. What began with the simple faith of two young shepherd boys developed into a pilgrimage site known far beyond Freystadt.
The Beginnings of the Pilgrimage (1644)
The history of the pilgrimage begins in 1644. According to local tradition, two young shepherd boys built a small shrine out of wood and clay in a meadow north of Freystadt. They placed an image of the Virgin Mary inside and set up a small donation jar. With the first donations, they built a little chapel dedicated to Maria Hilf – Mary Help of Christians.
These were the difficult years of the Thirty Years’ War, marked by suffering, illness and uncertainty. More and more people turned to the Mother of God for comfort and help. Stories of answered prayers spread, and the small place of worship gradually became well known.
In 1648, a new chapel was built. As the number of pilgrims continued to grow, a larger stone church was constructed and consecrated in 1670.
The carved statue of the Virgin Mary holding the Infant Jesus also dates from this period. It is still venerated today in the Altar of Our Lady inside the pilgrimage church.
Old chronicles tell of extraordinary answers to prayers and remarkable events. According to one tradition, a bright star appeared above the church in 1681 during a sermon about Mary as the “Star of the Sea.” These accounts form part of the religious heritage of the pilgrimage site and reflect the deep faith of earlier generations.
Construction of the Present Pilgrimage Church (1700–1710)
As the number of pilgrims increased, the existing church became too small. Serious structural problems also began to appear.
The local lord of Freystadt, Count Ferdinand Lorenz Franz Xaver von Tilly, therefore decided to build a new and magnificent church.
He commissioned the renowned Italian architect Giovanni Antonio Viscardi to design the building.
The foundation stone was laid on 28 August 1700. After ten years of construction, the new pilgrimage church was solemnly consecrated on 3 September 1710 by Johann Adam Nieberlein, Auxiliary Bishop of Eichstätt.
The result was an impressive Baroque church with a monumental dome and an extraordinarily richly decorated interior.
Particularly remarkable are the frescoes created by the famous Asam family. Hans Georg Asam and his sons, Cosmas Damian and Egid Quirin, decorated the church with impressive biblical scenes and representations of the Virgin Mary.
Of the approximately 50 original frescoes, 33 have survived. One of the most remarkable is the “Concert of Angels” above the organ.
The magnificent stucco decorations were created by the Italian artist Pietro Francesco Appiani. Their elaborate floral ornaments, angelic figures and decorative elements give the interior its distinctive beauty.
Today, the Pilgrimage Church of Mary Help of Christians is considered one of the region’s most important examples of Baroque church architecture.
The Franciscans Arrive in Freystadt (1681)
On 21 November 1681, the first three Franciscan friars arrived in Freystadt from Dietfurt. They took responsibility for the spiritual care of pilgrims, celebrated Holy Mass, preached and offered pastoral guidance, particularly through the Sacrament of Reconciliation.
Initially, they lived in a small house opposite the church, later known as the Beichthaus (“House of Confession”).
Between 1711 and 1715, the present Franciscan Monastery was constructed according to plans attributed to the Franciscan brother Philipp Plank. The building was financed largely through voluntary donations.
In 1715, the Franciscan community was elevated to the status of an independent convent. One year later, a covered passageway was built to connect the monastery with the pilgrimage church.
The Franciscans devoted themselves primarily to the spiritual care of pilgrims while also supporting the surrounding parishes. Historical accounts describe large pilgrimages that attracted several thousand believers to Freystadt.
Secularisation and the Return of the Franciscans (1803–1836)
A difficult period began with the secularisation of 1803. The Franciscan Monastery was dissolved by the state, the religious community was disbanded and the monastery buildings were sold.
Even the pilgrimage church was threatened with demolition. However, thanks to the efforts of Carl Ernst, Baron von Griesenbeck, the church was preserved.
More than three decades later, the people of Freystadt worked to bring the Franciscans back.
In 1835, King Ludwig I of Bavaria granted the necessary permission. On 3 March 1836, Franciscan friars returned to the monastery.
This marked the beginning of a new chapter in the history of the pilgrimage site. Religious life was revitalised, and the Franciscans once again took responsibility for caring for pilgrims and providing pastoral ministry.
The Pilgrimage Church in the 20th Century
Throughout the 20th century, Mary Help of Christians remained an important place of prayer and Marian devotion.
Since 1968, the Franciscans have also been responsible for pastoral ministry in the town parish of Freystadt.
Between 1980 and 1984, the pilgrimage church underwent extensive structural repairs and interior restoration due to serious damage to its dome construction. These measures helped preserve this valuable church for future generations.
A New Chapter – Polish Franciscans Since 1999
Until 1999, the monastery was administered by Franciscans of the Bavarian Franciscan Province.
In September 1999, Franciscans from the Polish Province of the Assumption of the Blessed Virgin Mary, based in Katowice, assumed responsibility for the monastery and its pastoral activities.
Since then, the Franciscan community in Freystadt has belonged to the German Region of this Polish Franciscan Province.
This transition ensured the continuation of the centuries-old Franciscan tradition and opened a new chapter of German-Polish cooperation within the Franciscan Order.
The Pilgrimage Church and Franciscan Monastery Today
Today, the Pilgrimage Church of Mary Help of Christians remains a vibrant place of faith, prayer and spiritual encounter.
People from Freystadt, the surrounding communities and more distant regions come here to participate in Holy Mass, ask for the intercession of the Blessed Virgin Mary or find renewed strength in moments of silence.
The Franciscan Monastery is also an important spiritual centre of the Pastoral Area of Freystadt (Pastoralraum Freystadt). Here, the Franciscans combine their communal religious life with pastoral ministry in the surrounding parish communities.
The fundamental values of St Francis of Assisi – simplicity, fraternity, peace and closeness to people – continue to shape the life and mission of the friars today.
A Place of Hope for More Than 380 Years
What began in 1644 with the simple faith of two young shepherd boys has endured through the centuries.
Despite wars, political changes and difficult times, the Pilgrimage Church of Mary Help of Christians has remained a place where people find comfort, guidance and hope.
The Pilgrimage Church of Mary Help of Christians and the Franciscan Monastery in Freystadt warmly welcome everyone to discover this special place, experience moments of peace and find renewed strength through trust in God's presence.
Mary, Help of Christians – pray for us!
La storia del Santuario di Maria Ausiliatrice e del Convento Francescano di Freystadt
Un luogo di fede, preghiera e speranza da oltre 380 anni
Il Santuario di Maria Ausiliatrice e l’adiacente Convento Francescano sono tra i luoghi religiosi e storico-artistici più importanti della regione. La loro storia risale al periodo della Guerra dei Trent’anni. Quello che ebbe inizio con la semplice fede di due giovani pastori si trasformò nel corso dei secoli in un luogo di pellegrinaggio conosciuto ben oltre i confini di Freystadt.
Le origini del pellegrinaggio (1644)
La storia del pellegrinaggio ha inizio nel 1644. Secondo la tradizione locale, due giovani pastori costruirono una piccola edicola votiva in legno e argilla in un prato a nord di Freystadt. Vi collocarono un’immagine della Vergine Maria e un piccolo recipiente per le offerte. Grazie alle prime donazioni, costruirono una cappelletta dedicata a Maria Hilf, ossia Maria Ausiliatrice.
Erano gli anni difficili della Guerra dei Trent’anni, segnati da sofferenze, malattie e incertezze. Sempre più persone si rivolgevano alla Madre di Dio per cercare conforto e aiuto. Si diffusero testimonianze di preghiere esaudite e il piccolo luogo di culto divenne progressivamente conosciuto.
Nel 1648 fu costruita una nuova cappella. Poiché il numero dei pellegrini continuava ad aumentare, venne successivamente edificata una chiesa più grande in pietra, consacrata nel 1670.
A questo periodo risale anche la statua lignea della Vergine Maria con il Bambino Gesù, venerata ancora oggi sull’altare della Madonna all’interno del santuario.
Le antiche cronache raccontano di straordinarie grazie ricevute e di eventi particolari. Secondo una tradizione, nel 1681, durante una predica dedicata a Maria come «Stella del Mare», sarebbe apparsa una stella luminosa sopra la chiesa. Questi racconti fanno parte del patrimonio religioso del santuario e testimoniano la profonda fede delle generazioni passate.
La costruzione dell’attuale santuario (1700–1710)
Con il crescente numero di pellegrini, la chiesa esistente divenne troppo piccola. Cominciarono inoltre a manifestarsi gravi problemi strutturali.
Il signore di Freystadt dell’epoca, il conte Ferdinand Lorenz Franz Xaver von Tilly, decise quindi di costruire una nuova e magnifica chiesa.
Affidò il progetto al celebre architetto di origine italiana Giovanni Antonio Viscardi.
La prima pietra fu posata il 28 agosto 1700. Dopo dieci anni di lavori, il nuovo santuario fu solennemente consacrato il 3 settembre 1710 da Johann Adam Nieberlein, vescovo ausiliare di Eichstätt.
Nacque così un’imponente chiesa barocca, caratterizzata da una monumentale cupola e da un interno straordinariamente ricco di decorazioni.
Particolarmente importanti sono gli affreschi realizzati dalla celebre famiglia Asam. Hans Georg Asam e i suoi figli, Cosmas Damian ed Egid Quirin, decorarono la chiesa con suggestive scene bibliche e rappresentazioni della Vergine Maria.
Dei circa 50 affreschi originali, 33 si sono conservati fino a oggi. Uno dei più notevoli è il cosiddetto «Concerto degli angeli», situato sopra l’organo.
Le magnifiche decorazioni in stucco furono realizzate dall’artista italiano Pietro Francesco Appiani. I raffinati motivi floreali, le figure angeliche e gli elementi ornamentali conferiscono all’interno della chiesa una bellezza particolare.
Oggi il Santuario di Maria Ausiliatrice è considerato uno degli esempi più significativi dell’architettura ecclesiastica barocca della regione.
L’arrivo dei Francescani a Freystadt (1681)
Il 21 novembre 1681 giunsero a Freystadt i primi tre frati francescani provenienti da Dietfurt. Assunsero la cura spirituale dei pellegrini, celebrarono la Santa Messa, predicarono e offrirono assistenza pastorale, soprattutto attraverso il sacramento della Riconciliazione.
Inizialmente abitarono in una piccola casa di fronte alla chiesa, successivamente chiamata Beichthaus, ossia «Casa delle Confessioni».
Tra il 1711 e il 1715 fu costruito l’attuale convento francescano, secondo un progetto attribuito al frate francescano Philipp Plank. La costruzione fu finanziata in gran parte grazie alle offerte volontarie dei fedeli.
Nel 1715 la comunità francescana fu elevata al rango di convento autonomo. Un anno dopo, un passaggio coperto collegò il convento al santuario.
I Francescani si dedicarono principalmente all’assistenza spirituale dei pellegrini, sostenendo allo stesso tempo le parrocchie circostanti. Le cronache storiche raccontano di grandi pellegrinaggi che portavano a Freystadt diverse migliaia di fedeli.
La secolarizzazione e il ritorno dei Francescani (1803–1836)
Un periodo difficile ebbe inizio con la secolarizzazione del 1803. Il convento francescano fu soppresso dalle autorità statali, la comunità religiosa venne sciolta e gli edifici conventuali furono venduti.
Persino il santuario rischiò di essere demolito. Tuttavia, grazie all’intervento di Carl Ernst, barone von Griesenbeck, la chiesa fu salvata.
Oltre trent’anni dopo, la popolazione di Freystadt si impegnò per favorire il ritorno dei Francescani.
Nel 1835, il re Ludovico I di Baviera concesse la necessaria autorizzazione. Il 3 marzo 1836, i frati francescani tornarono ad abitare nel convento.
Si aprì così un nuovo capitolo nella storia del santuario. La vita religiosa riprese vigore e i Francescani tornarono a dedicarsi all’accoglienza dei pellegrini e alle attività pastorali.
Il santuario nel XX secolo
Nel corso del XX secolo, il Santuario di Maria Ausiliatrice rimase un importante luogo di preghiera e di devozione mariana.
Dal 1968, i Francescani assunsero anche la responsabilità della cura pastorale della parrocchia cittadina di Freystadt.
Tra il 1980 e il 1984, a causa di gravi danni alla struttura della cupola, il santuario fu sottoposto a importanti lavori di consolidamento e di restauro interno. Questi interventi contribuirono a preservare questo prezioso edificio religioso per le generazioni future.
Un nuovo capitolo – I Francescani polacchi dal 1999
Fino al 1999, il convento fu affidato ai Francescani della Provincia Francescana Bavarese.
Nel settembre 1999, i Francescani della Provincia polacca dell’Assunzione della Beata Vergine Maria, con sede a Katowice (Kattowitz), assunsero la responsabilità del convento e delle attività pastorali.
Da allora, la comunità francescana di Freystadt appartiene alla Regione Tedesca di questa Provincia francescana polacca.
Questo passaggio ha garantito la continuità della secolare tradizione francescana e ha aperto un nuovo capitolo di collaborazione tedesco-polacca all’interno dell’Ordine Francescano.
Il santuario e il convento francescano oggi
Ancora oggi, il Santuario di Maria Ausiliatrice è un luogo vivo di fede, preghiera e incontro spirituale.
Persone provenienti da Freystadt, dalle comunità circostanti e da regioni più lontane giungono qui per partecipare alla Santa Messa, chiedere l’intercessione della Vergine Maria oppure ritrovare nuove forze nel silenzio e nella preghiera.
Il Convento Francescano costituisce inoltre un importante centro spirituale dell’Unità Pastorale di Freystadt (Pastoralraum Freystadt). Qui i Francescani uniscono la vita religiosa comunitaria al servizio pastorale nelle parrocchie del territorio.
I valori fondamentali di San Francesco d’Assisi – semplicità, fraternità, pace e vicinanza alle persone – continuano ancora oggi a caratterizzare la vita e la missione dei frati.
Un luogo di speranza da oltre 380 anni
Ciò che ebbe inizio nel 1644 con la semplice fede di due giovani pastori ha attraversato i secoli.
Nonostante guerre, cambiamenti politici e periodi difficili, il Santuario di Maria Ausiliatrice è rimasto un luogo nel quale le persone possono trovare conforto, orientamento e speranza.
Il Santuario di Maria Ausiliatrice e il Convento Francescano di Freystadt invitano cordialmente tutti a scoprire questo luogo speciale, a vivere momenti di pace e a ritrovare nuove forze nella fiducia nella presenza di Dio.
Maria, Aiuto dei Cristiani – prega per noi!
Historia Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych i klasztoru franciszkanów we Freystadt
Ponad 380 lat wiary, modlitwy i nadziei
Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych (Maria Hilf) oraz sąsiadujący z nim klasztor franciszkanów należą do najważniejszych miejsc religijnych i zabytków sztuki sakralnej w regionie. Ich historia sięga czasów wojny trzydziestoletniej. To, co rozpoczęło się od prostej wiary dwóch młodych pastuszków, z biegiem wieków rozwinęło się w znane miejsce pielgrzymkowe, przyciągające wiernych nie tylko z Freystadt, lecz także z odległych miejscowości.
Początki pielgrzymowania (1644)
Historia tego miejsca rozpoczyna się w 1644 roku. Według miejscowej tradycji dwaj młodzi pastuszkowie zbudowali na łące na północ od Freystadt niewielką kapliczkę z drewna i gliny. Umieścili w niej obraz Matki Bożej oraz małe naczynie na ofiary. Dzięki pierwszym datkom mogli wznieść nieco większą kapliczkę, którą nazwali „Maria Hilf”, czyli „Maryjo, Wspomożenie Wiernych”.
Były to trudne czasy wojny trzydziestoletniej, naznaczone cierpieniem, chorobami i niepewnością jutra. Coraz więcej ludzi zwracało się do Matki Bożej, szukając pocieszenia, pomocy i nadziei. Wieści o wysłuchanych modlitwach szybko się rozprzestrzeniały, a niewielkie miejsce kultu stawało się coraz bardziej znane.
W 1648 roku powstała nowa kaplica. Ponieważ liczba pielgrzymów stale rosła, z czasem wybudowano większy, murowany kościół, który został poświęcony w 1670 roku.
Z tego okresu pochodzi również rzeźbiona figura Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus, która do dziś otaczana jest szczególną czcią i znajduje się w ołtarzu łaskami słynącej figury Maryi.
Dawne kroniki wspominają o niezwykłych wydarzeniach i łaskach otrzymywanych za wstawiennictwem Matki Bożej. Według jednej z tradycji w 1681 roku, podczas kazania poświęconego Maryi jako „Gwieździe Morza”, nad kościołem miała pojawić się jasna gwiazda. Opowieści te stanowią część religijnego dziedzictwa sanktuarium i świadczą o głębokiej wierze minionych pokoleń.
Budowa obecnego sanktuarium (1700–1710)
Wraz ze wzrostem liczby pielgrzymów dotychczasowy kościół stawał się zbyt mały. Pojawiły się również poważne problemy związane ze stanem technicznym budowli.
Ówczesny właściciel dóbr Freystadt, hrabia Ferdinand Lorenz Franz Xaver von Tilly, postanowił wznieść nową, znacznie większą i okazalszą świątynię.
Przygotowanie projektu powierzył znanemu architektowi włoskiego pochodzenia, Giovanniemu Antoniowi Viscardiemu.
Kamień węgielny położono 28 sierpnia 1700 roku. Po dziesięciu latach budowy, 3 września 1710 roku, nowy kościół został uroczyście konsekrowany przez biskupa pomocniczego diecezji Eichstätt, Johanna Adama Nieberleina.
Powstała imponująca barokowa świątynia z monumentalną kopułą i niezwykle bogatym wystrojem wnętrza.
Na szczególną uwagę zasługują freski wykonane przez słynną rodzinę Asamów. Hans Georg Asam wraz ze swoimi synami, Cosmasem Damianem i Egidem Quirinem, ozdobili kościół pięknymi scenami biblijnymi oraz przedstawieniami z życia Najświętszej Maryi Panny.
Spośród około 50 pierwotnych fresków do naszych czasów zachowały się 33. Jednym z najcenniejszych jest tak zwany „Koncert aniołów”, znajdujący się nad organami.
Wspaniałe dekoracje stiukowe wykonał włoski artysta Pietro Francesco Appiani. Bogate ornamenty roślinne, postacie aniołów oraz liczne elementy dekoracyjne nadają wnętrzu świątyni wyjątkowe piękno.
Dziś Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych zaliczane jest do najważniejszych przykładów barokowej architektury sakralnej w regionie.
Przybycie franciszkanów do Freystadt (1681)
21 listopada 1681 roku do Freystadt przybyło trzech pierwszych franciszkanów z klasztoru w Dietfurcie. Bracia objęli duchową opiekę nad pielgrzymami, sprawowali Msze Święte, głosili kazania oraz służyli wiernym, szczególnie poprzez sakrament pokuty i pojednania.
Początkowo zamieszkali w niewielkim domu naprzeciwko kościoła, który później nazwano Beichthaus, czyli „Domem Spowiedzi”.
W latach 1711–1715 wybudowano obecny klasztor franciszkanów według projektu przypisywanego bratu zakonnemu Philippowi Plankowi. Budowa została sfinansowana w znacznej mierze dzięki dobrowolnym ofiarom wiernych.
W 1715 roku wspólnota franciszkańska otrzymała status samodzielnego konwentu. Rok później klasztor połączono z sanktuarium zadaszonym przejściem.
Franciszkanie poświęcali się przede wszystkim duszpasterstwu pielgrzymkowemu, wspierając jednocześnie okoliczne parafie. Kroniki historyczne wspominają o wielkich pielgrzymkach, podczas których do Freystadt przybywało nawet kilka tysięcy wiernych.
Sekularyzacja i powrót franciszkanów (1803–1836)
Trudny okres w historii klasztoru rozpoczął się wraz z sekularyzacją w 1803 roku. Na mocy decyzji władz państwowych klasztor franciszkanów został zlikwidowany, wspólnota zakonna rozwiązana, a zabudowania klasztorne sprzedane.
Nawet samemu kościołowi pielgrzymkowemu groziło wyburzenie. Dzięki staraniom Carla Ernsta, barona von Griesenbecka, udało się jednak uratować świątynię.
Ponad trzydzieści lat później mieszkańcy Freystadt rozpoczęli starania o powrót franciszkanów.
W 1835 roku król Bawarii Ludwik I wydał odpowiednie zezwolenie. 3 marca 1836 roku franciszkanie ponownie zamieszkali w klasztorze.
Rozpoczął się wówczas nowy rozdział w historii sanktuarium. Życie religijne zostało ożywione, a franciszkanie ponownie podjęli opiekę nad pielgrzymami i działalność duszpasterską.
Sanktuarium w XX wieku
Przez cały XX wiek Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych pozostawało ważnym miejscem modlitwy i kultu maryjnego.
Od 1968 roku franciszkanie przejęli również odpowiedzialność za duszpasterstwo w parafii miejskiej we Freystadt.
W latach 1980–1984, z powodu poważnych uszkodzeń konstrukcji kopuły, przeprowadzono gruntowne prace zabezpieczające i renowacyjne, obejmujące również wnętrze świątyni. Dzięki tym działaniom udało się zachować ten cenny zabytek sakralny dla przyszłych pokoleń.
Nowy rozdział – Polscy franciszkanie od 1999 roku
Do 1999 roku klasztorem opiekowali się franciszkanie z Bawarskiej Prowincji Franciszkanów.
We wrześniu 1999 roku odpowiedzialność za klasztor i działalność duszpasterską przejęli franciszkanie z polskiej Prowincji Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny z siedzibą w Katowicach.
Od tego czasu wspólnota franciszkańska we Freystadt należy do Regionu Niemieckiego tej polskiej prowincji zakonnej.
Zmiana ta zapewniła kontynuację wielowiekowej tradycji franciszkańskiej, a jednocześnie otworzyła nowy rozdział polsko-niemieckiej współpracy w ramach Zakonu Braci Mniejszych.
Sanktuarium i klasztor franciszkanów dzisiaj
Również dzisiaj Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych pozostaje żywym miejscem wiary, modlitwy i duchowego spotkania.
Wierni z Freystadt, okolicznych miejscowości, a także z bardziej odległych regionów przybywają tutaj, aby uczestniczyć we Mszy Świętej, prosić Matkę Bożą o wstawiennictwo lub odnaleźć nowe siły w ciszy i modlitwie.
Klasztor franciszkanów stanowi również ważne centrum duchowe Okręgu Duszpasterskiego Freystadt (Pastoralraum Freystadt). Franciszkanie łączą tutaj wspólnotowe życie zakonne z posługą duszpasterską w okolicznych parafiach.
Podstawowe wartości duchowości św. Franciszka z Asyżu – prostota, braterstwo, pokój i bliskość drugiego człowieka – nadal kształtują życie i misję braci zakonnych.
Miejsce nadziei od ponad 380 lat
To, co rozpoczęło się w 1644 roku dzięki prostej wierze dwóch młodych pastuszków, przetrwało przez stulecia.
Pomimo wojen, przemian politycznych i trudnych okresów Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych pozostało miejscem, w którym ludzie odnajdują pocieszenie, duchowe umocnienie i nadzieję.
Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych oraz klasztor franciszkanów we Freystadt serdecznie zapraszają wszystkich do odwiedzenia tego wyjątkowego miejsca, doświadczenia chwil ciszy i pokoju oraz odnalezienia nowych sił poprzez ufność w obecność Boga.
Maryjo, Wspomożenie Wiernych – módl się za nami!